Bij aankomst is het “leeg” en stil en dat is nog steeds het geval als ik al enige tijd in de kijkhut sta. Er is zo goed als niets te zien wat de moeite waard is.
Behalve misschien een berk en een boomvalk.
Afzonderlijk van elkaar niet heel bijzonder. Zeker de berk niet, die ook nog eens de kruin mist en geen enkele tak heeft. De mooie, kleine rover blijft uiteraard wel leuk om te zien maar is ook weer niet speciaal, hoewel de boomvalken deze zomer slechts sporadisch te zien waren, in tegenstelling tot de voorbije jaren.
het gaat deze ochtend meer om de synergie van de twee, die los van elkaar geen superplaatjes zouden opleveren, maar in combinatie een mooier beeld geven dan de som van de losse delen. Gewin voor de boomvalk en daarmee gewin voor de fotograaf.
De kale berk biedt namelijk een uitstekend uitkijkpunt en een vrije vluchtmogelijkheid, die de valk nodig heeft voor zijn jacht op libellen. Vanaf de top maakt hij vlucht na vlucht om telkens – al dan niet met buit – spectaculair weer op dezelfde plek te landen.
Natuurlijk landt hij negen van de tien keer met de rug naar mij toe en is de afstand eigenlijk veel te ver, maar het fotograferen van de landing geeft in ieder geval een mooie tijdsbesteding en levert uiteindelijk een paar leuke foto’s op.
En waar zit dan het gewin voor de berk zal iemand zich misschien afvragen ? Zonder de boomvalk zou de berk nooit op het internet verschenen zijn !
